//
you're reading...
ΠΡΟΣΩΠΑ, ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ, ΣΥΝΟΙΚΙΑ

Ο κοινωνικός Φρόυντ και οι ατομιστές της «κοινότητας»…!

Πάνω από 50 χρόνια, «μάθαμε» να «μαθαίνουμε» ότι η φρουδική ψυχανάλυση, εστίαζε στο άτομο και όχι στην κοινότητα και την κοινωνία. Τα χρόνια της αμφισβήτησης του ’60, παράλληλα με την ανάδυση του φρουδισμού ως αντίβαρο στον αφόρητο αστικό θετικισμό και στον μονοκόματο κανονιστικό μαρξισμό, εξαπλώνονται και οι μετα-φρουδικές σχολές ψυχοθεραπείας και ανάλυσης.

Κάλυπταν ένα ευρύ φάσμα προσεγγίσεων που ορθώς συνυπολόγιζαν το ανθρώπινο κοινωνικό σύστημα ως βασική παράμετρο μελέτης και θεραπευτικής ανακούφισης του ανθρώπου. Ταυτόχρονα, εστίαζαν στην «ανθρωπιστική» ματιά του …ανθρώπου και στην εξεύρεση της έμφυτης «επαναστατικής» καλοσύνης που μπορούσαν να την εντοπίσουν παντού, σε έναν κόσμο που κατά βάση, βέβαια δεν άλλαζε την οικονομική δομή και τις ταξικές αναδιπλώσεις του.

Το νέο θεραπευτικό ρεύμα της «κοινωνικής ψυχοθεραπείας», στην καλύτερη έκανε εποικοδομητική κριτική στον Φρουντ και στην χειρότερη λοιδωρούσε τις «ανακαλύψεις» του ως αυστηρές, συντηρητικές και ακραία εξειδικευμένες. Άλλωστε το κοινωνικά γόνιμο ρεύμα της αντιψυχιατρικής, μπόλιασε και τους επαγγελματίες της ψυχικής υγείας, που έτσι θα μετείχαν στον κοινωνικό αναβρασμό της εποχής, αναιρώντας τον … «εξουσιαστικό» πρώην εαυτό τους αλλά όχι το επάγγελμά τους!

Μην ξεχνάμε άλλωστε πως τότε εξαπλωνόταν στις δυτικές κοινωνίες σε τραγικό βαθμό, ο συμβολικός «θάνατος» του Πατέρα,  καθώς ο πατέρας-αφέντης κυριαρχούσε στην περίκλειστη κοινωνική πραγματικότητα της εποχής. Όμως, η αναγκαία τάση απελευθέρωσης από τον αυταρχικό πατέρα, οδήγησε στην ακύρωση του Πατέρα ως συνολικής ύπαρξης, ως οντολογικής αρχετυπικής φιγούρας γέννεσης και κληρονομιάς. Τι καλύτερο, λοιπόν, ο αντιπατερναλιστικός οργασμός της εποχής να ξεκινούσε από το γκρέμισμα του πατέρα-Φρούντ.

Στην υπερνεωτερική και αποδομητική εποχή μας, συνειδητοποιούμε πως τα επαναστατικά προτάγματα της εποχής της αμφισβήτησης και του «εκσυγχρονισμού» που την ακολούθησε, εντέλει έδρασαν ως καταλύτης απελευθέρωσης της προιούσας τάσης του νεοκαπιταλισμού να δημιουργήσει έναν ελάχιστο ατομικιστικό εαυτό. Εκείνο, δηλαδή, το υποκείμενο που θα μπορούσε να αντέξει τη στρέβλωση της ίδιας της οντολογίας του ανθρώπου, αξιοποιώντας το «κοινοτιστικό» πέπλο μιας νομοτελειακής αέναης εξέλιξης και προόδου. Μ’άλλα λόγια, χρησιμοποιήθηκε πολύ «κοινότητα» για να επικρατήσει το ναρκισσιστικό άτομο ως υποκείμενο των σύγχρονων κοινωνιών.

Μια προσεκτικότερη αναθεωρητική ματιά στο έργο του Φρόυντ, τείνει να αναδείξει εντέλει ότι υπήρχε πολύ περισσότερη «κοινωνία», στο έργο του Φρουντ, απ’ότι στα επιστημονικά σχήματα των αποδομητών επιγόνων του. Η έννοια της μετουσίωσης αποτελεί θεμελιώδη όρο για την αναθεώρηση αυτή, εφόσον είναι η κοινωνικοποίηση του ψυχικού υλικού του ανθρώπου και όχι η αναπόφευκτη κατάληξη του στραγγαλισμό των ενορμήσεων, όπως ξεσπάθωναν οι «επαναστάτες» αντι-φρουδικοί! Παράλληλα, όπως σπουδαία ανάλυσε και ο Κορνήλιος Καστοριάδης στο βιβλίο του «Φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας», η φρουδική φράση :«όπου ήταν Αυτό, πρέπει Εγώ να γίνω», αποτελεί την απαρχή της συμβολής του Άλλου, της ετερότητας, της κοινωνίας εντέλει, στην γέννηση της ατομικής και κοινωνικής αυτονομίας του ανθρώπου.

Πλήθος ευκαιριών να αποδομήσετε με στοργή – κρατώντας τα θετικά τους συμπεράσματα – τους υποκειμενιστές «κοινοτιστές» αντιφρουδικούς, θα βρείτε στο εκπληκτικό βιβλίο του Μάσσιμο Ρεκαλκάτι: «Το σύμπλεγμα του Τηλέμαχου – Γονείς και παιδιά μετά τη δύση του πατέρα», στο έργο του Βίλχελμ Ράιχ, στον Ράσελ Τζάκομπυ και στο εύστοχο βιβλίο του «Κοινωνική αμνησία: Κριτική της αντικομφορμιστικής ψυχολογίας από τον Άντλερ στον Λαίνγκ» και στον υπέροχο Κριστοφερ Λάς και στο μνημειώδες έργο του:«Η κουλτούρα του ναρκισσισμού».

Εις το επανειδείν…!

 

 

 

Advertisements

Συζήτηση

Trackbacks/Pingbacks

  1. Παράθεμα: Η Άλλη Άποψη - 30/11/2017

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στατιστικά

  • 55.944 επισκέψεις

"Παραμένω αναρχικός για να μπορώ να δοξολογώ την Παράδοση. Χωρίς την Παράδοση δεν μπορείς να κάνεις ούτε βήμα. Δεν την αντιμετωπίζω, όμως σαν αγία των αγίων. Πολλά πράγματα της παράδοσής μας έχουν πεθάνει για πάντα. Άλλα πάλι επιζήσανε με διαφορετική μορφή. Οι νέοι μας για παράδειγμα, δεν καταλαβαίνουν ότι το τσίπουρο είναι καλύτερο απο το ουίσκι. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι γέροι φαντάζονται ότι προπολεμικώς ζούσαμε καλύτερα. Εξετάζω την Παράδοση σημαίνει προσπαθώ να κατανοήσω το Σήμερα" - Ηλίας Πετρόπουλος.

Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν στην κατάκτηση της ανεγκέφαλης Κυρίας. Της Εξουσίας. Αυτή η κατάκτηση, ως γνωστόν, δημιουργεί Δίκαιον, μακράν των ονειρικών στόχων μιας επανάστασης. Οι άνθρωποι που προκύπτουν από μία επανάσταση, περιέχουν τα ίδια συστατικά με τους αποχωρήσαντες ή τους ηττηθέντες (...). Χρειάζεται ισχυρή παιδεία για ν' ανθέξει κανείς στην έννοια της Εξουσίας και της επιτυχίας. - Mάνος Χατζιδάκις

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Τζιμάκο, τρέλλανε τους «μεταμοντέρνους»…

Τζιμάκος και μετα-νεωτερικότητα

…που χει λεβέντες νέους, αναρχικούς κι ωραίους!!!

Πατήστε την εικόνα για περισσότερα...

Περισσότερα...

ΑΙ ΓΑΡΟΥΦΑΛΛΟ ΜΟΥ…

ΜΙΚΕΛΗΣ ΑΒΛΙΧΟΣ

Μπακουνικός και Κεφαλλονίτης

O ΔΡΑΚΟΣ…

ΑΙΜΙΛΙΑΝΟ…

Τhe Monty Pythons

Τhe Monty Pythons

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

ΓΚΥ ΝΤΕΜΠΟΡ…

"...το θέαμα είναι το κεφάλαιο σε τέτοιο βαθμό συσσώρευσης που μεταβάλλεται σε εικόνα."

ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ: ΟΤΑΝ Ο ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΕΚ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Για το όνειρο των συνοικιών μας…!

Eλευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν…

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: