//
you're reading...
ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΜΑΤΑ, ΠΡΟΣΩΠΑ, ΣΑΤΥΡΑ, ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ, ΦΙΛΟΚΑΛΟΥΜΕΝ ΓΑΡ ΜΕΤ'ΕΥΤΕΛΙΑΣ

Ο Φάμπρ, η Benneton και η «άσεμνη» πρόκληση του καπιταλισμού…!

benetton-aids-ad

Το φαιδρό στην υπόθεση του Φάμπρ και των ποικίλων υπερασπιστών του, είναι ότι τον θεωρούν «πρωτοποριακό καλλιτέχνη», ενάντια στο κατεστημένο, πολέμιο της «συντηρητικής» κοινωνίας, κάτι καθυστερημένων Βαλκάνιων και άλλα ηχηρά παρόμοια.

Στην πραγματικότητα, η «ανατρεπτική» του τέχνη δεν είναι τίποτε άλλο από την θεαματική υλοποίηση του πνεύματος του καπιταλισμού, μετά από τις μεγάλες προκλήσεις του 1968. Το κίνημα ριζοσπαστισμού του 1960, εν πολλοίς νεορομαντικό μέσα στις αντιφάσεις του, ηττήθηκε έπειτα από μια μεγάλη αντεπανάσταση, η οποία κατέστειλε το αντιστασιακό πνεύμα, αλλά ενσωμάτωσε στον εμπορευματικό μετανεωτερικό κόσμο, πολλές πτυχές και αιτήματά του. Οι σχετικά περισσότερο ανώδυνες πλευρές του αποτυπώθηκαν σε νέους θεσμούς και συμπεριφορές στο εσωτερικό των κοινωνιών και του πλανήτη.

Ο ριζοσπαστικός μοντερνισμός του ΄68, υλοποιήθηκε από τον κεφαλαιοκρατικό-θεαματικό κόσμο, ως αυτοσκοπός της κωλοπαιδίστικης αντίδρασης, ενάντια σε οποιαδήποτε ηθική, παράδοση και κληρονομιά πνεύματος, ιστορίας και δεσμού. Η πρόκληση και η αμφισβήτηση, ενσωματώθηκε ως ειδωλολατρική λατρεία της «καινοτομίας» και της πρόκλησης της διαφήμισης και του μάρκετινγκ.

Η τέχνη του Φάμπρ στο φαντασιακό της πνεύμα, συναντά τις «διαφημίσεις επικοινωνίας», της Benneton, όπου διαμέσου της πρόκλησης οι global μικρο-μεσοαστοί της, φόραγαν νέα μοντέλα ρούχων αλλά και ρόλων «αμφισβήτησης» και «ευαισθησίας». Το «έντεχνο» ανάλογο των προκλητικών διαφημίσεων και της απάνθρωπης εκμετάλλευσης του ανθρώπινου πόνου, όπως οι διαφημίσεις της ιταλικής εταιρείας με τον ασθενή του AIDS, τις πολυεθνικές ευαισθησίες, το νεογέννητο μωρό, κ.α, συναντά τα παλλόμενα φλαμανδικά πέη του Φάμπρ. Η εμπορευματική «ευαισθησία» της Benneton και το «επαναστατικό» πνεύμα του καπιταλισμού, εκφράζεται στο μεταμοντέρνο και παγκοσμιοποιημένο ρετάλι του Βέλγου, ενός «διανοούμενου» ιδανικού, για τον θρυμματισμένο, ναρκισσιστικό κόσμο μας.

Ο πολιτισμός του φιλελέ κεφαλαίου, μπορεί να έχει «πολυπολιτισμική κουλτούρα» και ροκ διάθεση,   για να μπορεί να έχει μόνο μια κουλτούρα, κοινωνικές ευαισθησίες για τους φτωχούς, τους αρρώστους, τους δυστυχισμένους περιπλανώμενους ετούτου του κόσμου, τους ανέργους, τις πόρνες και τους κάθε απόκληρους. Πάντα, βέβαια, από μια θέση και έναν παραγωγικό σχηματισμό που αναπαράγει όλα τα παραπάνω. Είναι κοσμικός γόης, ακομπλεξάριστος ηδονοβλεψίας – και εντέλει συντηρητικός- όπως ο Φάμπρ, αλλά κόπτεται με «ανθρωπιστικές» καμπάνιες στην Αφρική και εσχάτως στο …Αιγαίο! Έχει παράλληλα, τον πρωτογονισμό του αποικιοκρατικού έθνους, που ορίζεται τόσο από την πνευματική κατάκτηση της ντόπιας διανόησης, μεσοαστών-αστών και αλίμονο εσχάτως και της εργατικής τάξης, όσο και από την υποτίμηση του ντόπιου πολιτισμού, τον οποίον θέλει να «εκπολιτίσει» με μεταμοντέρνα φοκλορικά πρότυπα και προκλητικές φόρμες, κάθε άλλο βέβαια ριζοσπαστικές ως προς την αλλαγή της ουσίας των εθνικών και κοινωνικών ανισοτήτων.

dogteliko1

Benneton και Φαμπρ, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, ας τελειώνουν οι ευαίσθητες και ναρκισσιστικές αυταπάτες. Η μια τροφοδοτεί την άλλη και οι δυο μαζί την πιο απάνθρωπη τέχνη, όπως στην περίπτωση του Guillermo Vargas Habacuc (2007), του αποτυχημένου «καλλιτέχνη» , ο οποίος αποφάσισε να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας με αηδιαστικό τρόπο, δένοντας στον τοίχο μιας Γκαλερί «τέχνης», ένα αδέσποτο σκυλάκι που πέθαινε αργά από την πείνα και τη δίψα. Η κατάρρευση κάθε έννοιας συλλογικότητας και ευθύνης, ήταν πια εδώ και στο χώρο της τέχνης, αφού κανείς από τους επισκέπτες της γκαλερί δεν αντέδρασε, ενώ αντίθετα στην Biennale Κεντρικής Αμερικής, αποφασίσανε ότι ο Guillermo ήταν πρωτοπόρος καλλιτέχνης και του ζήτησαν να επαναλάβει την κτηνωδία του επισήμως στην Biennale του 2008.

Άσεμνη τέχνη δεν υπάρχει, άνετα όμως υπάρχει τέχνη απάνθρωπη, όπως μας λέει, ένας κατά τ’άλλα γνήσια προκλητικός καλλιτέχνης και φίλος, ο Μίνως Πριναράκης.

Δημήτρης Ναπ.Γ

Advertisements

Συζήτηση

One thought on “Ο Φάμπρ, η Benneton και η «άσεμνη» πρόκληση του καπιταλισμού…!

  1. Μου κάνει εντύπωση που δεν στάθηκε κανείς στο γεγονός του βασανισμού των γατιών και τώρα διαβάζω για το
    σκυλάκι…Ελεος πια με τον ανώμαλο όπως και αν θέλει να ονομάζει την τεχνη του. Μου θυμίζει εκείνη την πρωτοπόρο θιασάρχη που στραγγαλίζε ενα πουλάκι χάριν της τέχνης. Είχα ξεσηκωθεί η Αθηνα τότε…..και το έργο της κατέβηκε κακών κακώς. Χαιρομαι με την αντίδραση των συμπατριωτών μου.Διευκρινιζω ότι δεν είμαι ούτε σεμνότυφο ούτε πουριτανική, απλά και έμφυτα καλαίσθητη.

    Posted by Δέσποινα Μαλατεστα | 12/04/2016, 22:41

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στατιστικά

  • 37,364 επισκέψεις

"Παραμένω αναρχικός για να μπορώ να δοξολογώ την Παράδοση. Χωρίς την Παράδοση δεν μπορείς να κάνεις ούτε βήμα. Δεν την αντιμετωπίζω, όμως σαν αγία των αγίων. Πολλά πράγματα της παράδοσής μας έχουν πεθάνει για πάντα. Άλλα πάλι επιζήσανε με διαφορετική μορφή. Οι νέοι μας για παράδειγμα, δεν καταλαβαίνουν ότι το τσίπουρο είναι καλύτερο απο το ουίσκι. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι γέροι φαντάζονται ότι προπολεμικώς ζούσαμε καλύτερα. Εξετάζω την Παράδοση σημαίνει προσπαθώ να κατανοήσω το Σήμερα" - Ηλίας Πετρόπουλος.

Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν στην κατάκτηση της ανεγκέφαλης Κυρίας. Της Εξουσίας. Αυτή η κατάκτηση, ως γνωστόν, δημιουργεί Δίκαιον, μακράν των ονειρικών στόχων μιας επανάστασης. Οι άνθρωποι που προκύπτουν από μία επανάσταση, περιέχουν τα ίδια συστατικά με τους αποχωρήσαντες ή τους ηττηθέντες (...). Χρειάζεται ισχυρή παιδεία για ν' ανθέξει κανείς στην έννοια της Εξουσίας και της επιτυχίας. - Mάνος Χατζιδάκις

Απρίλιος 2016
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  
Πατήστε την εικόνα για περισσότερα...

ΑΙ ΓΑΡΟΥΦΑΛΛΟ ΜΟΥ…

ΜΙΚΕΛΗΣ ΑΒΛΙΧΟΣ

Μπακουνικός και Κεφαλλονίτης

O ΔΡΑΚΟΣ…

ΑΙΜΙΛΙΑΝΟ…

Τhe Monty Pythons

Τhe Monty Pythons

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

Τζιμάκο, τρέλλανε τους «μεταμοντέρνους»…

Τζιμάκος και μετα-νεωτερικότητα

ΓΚΥ ΝΤΕΜΠΟΡ…

"...το θέαμα είναι το κεφάλαιο σε τέτοιο βαθμό συσσώρευσης που μεταβάλλεται σε εικόνα."

ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ: ΟΤΑΝ Ο ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΕΚ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Eλευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν…

Για το όνειρο των συνοικιών μας…!

Αρέσει σε %d bloggers: