//
you're reading...
ΜΝΗΜΗ, ΠΡΟΣΩΠΑ, ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ

Στην εποχή του δεξιού και του αριστερού μηδενισμού, ας θυμηθούμε τον Κροπότκιν…!

αρχείο λήψης

O σεβαστός «πρίγκιπας» της αναρχίας, Πιοτρ Αλεξέγιεβιτς Κροπότκιν (Пётр Алексеевич Кропоткин) και η ηθική του! Μια γλυκιά μυρωδιά ανθρώπινης συμβίωσης, σε μια συγκυρία  όπου η απαξίωση ηθικών συμπεριφορών και προτύπων, επιπλέει προστατευμένη από τις αριστερές και δεξιές συμπληγάδες του μεταβιομηχανικού ναρκισσιστικού πολιτισμού.

Το ηθικό συναίσθημα για τον Κροπότκιν, σύμφυτο με την ανθρώπινη φύση, συμβάδιζε με την αλληλοβοήθεια των έμβιων όντων – και φυσικά του ανώτερου είδους τους, του ανθρώπου – η οποία αποτελεί προϋπόθεση μιας επιτυχούς κοινωνικής διαβίωσης.

Λίγα λόγια από τις κατασταλαγμένες απελευθερωτικές «διδαχές» του, εν μέσω μιας αντιηρωικής εποχής:

«Έως τώρα δεν έλειψαν ποτέ από την ανθρωπότητα αυτές οι μεγάλες καρδιές, οι οποίες, ξεχειλίζοντας από τρυφερότητα, πνεύμα και θέληση, έθεταν πάντοτε τα αισθήματα, την ευφυΐα και την ενεργητικότητά τους στην υπηρεσία του ανθρώπινου γένους, χωρίς να ζητούν τίποτε ως αντάλλαγμα.

Αυτή η γονιμότητα του πνεύματος, της ευαισθησίας και της θέλησης, προσλαμβάνει κάθε πιθανή μορφή. Είναι ο παθιασμένος ερευνητής της αλήθειας ο οποίος, αρνούμενος όλες τις άλλες χαρές της ζωής, αφοσιώνεται με πάθος στην αναζήτηση εκείνου που θεωρεί αληθινό και δίκαιο, εν αντιθέσει προς τις διαβεβαιώσεις των αδαών που τον περιβάλλουν. Είναι ο εφευρέτης ο οποίος ζει μόνο για το σήμερα, λησμονώντας ακόμη και να φάει, και μόλις και αγγίζει το ψωμί που μια γυναίκα αφοσιωμένη σε αυτόν τον ταΐζει σαν παιδί, ενώ αυτός ασχολείται με την εφεύρεσή του, η οποία, όπως πιστεύει, προορίζεται να αλλάξει την όψη του κόσμου. Είναι ο φλογερός επαναστάτης στον οποίον οι χαρές της τέχνης, της επιστήμης ακόμη και της οικογενειακής ζωής, φαίνονται στυφές, στον βαθμό που δεν τις μοιράζονται όλοι, και ο οποίος εργάζεται για να αναμορφώσει τον κόσμο παρά τις κακουχίες και τις διώξεις. Είναι ο νέος, ο οποίος ακούγοντας για τις ωμότητες της εχθρικής εισβολής και παίρνοντας στα σοβαρά τα παραμύθια περί πατριωτισμού που του ψιθύριζαν στο αυτί, σπεύδει να καταταγεί σε ένα σώμα εθελοντών, βαδίζει στο χιόνι, υποφέρει από την πείνα, καταλήγοντας να σκοτωθεί από τις σφαίρες.

Είναι το χαμίνι του Παρισιού, το οποίο με περισσή γνώση και προικισμένο με την πλέον γόνιμη ευφυΐα, επιλέγει σοφά τους εχθρούς και τους φίλους του, τρέχει στα οδοφράγματα μαζί με τον μικρότερο αδερφό του, αψηφώντας την βροχή των οβίδων και πεθαίνει ψιθυρίζοντας :«Ζήτω η Κομμούνα!» Είναι ο άνθρωπος ο οποίος εξεγείρεται βλέποντας μια αδικία, χωρίς να αναρωτιέται τι θα του συμβεί και, ακόμη και όταν οι άλλοι σκύβει την πλάτη, ξεσκεπάζει την αδικία, χτυπά τον εκμεταλλευτή, τον μικρό τύρρανο του εργοστασίου ή τον μεγάλο τύρρανο μιας αυτοκρατορίας. Είναι, τέλος, όλα εκείνα τα αναρίθμητα παραδείγματα αυταπάρνησης, ελάχιστα εντυπωσιακά και ως εκ τούτου άγνωστα και σχεδόν παραγνωρισμένα, τα οποία μπορεί κανείς να παρατηρεί διαρκώς, ιδίως μεταξύ των γυναικών, αρκεί να θελήσει να υποβληθεί στον κόπο να ανοίξει τα μάτια του και να παρατηρήσει τι είναι εκείνο που συμβάλλει στην ανέλιξη της ανθρωπότητας…

(…)

Όλοι αυτοί, άλλοι μεν στην αφάνεια άλλοι δε σε έναν ευρύτερο στίβο, συμβάλλουν στην αληθινή πρόοδο της ανθρωπότητας. Και η ανθρωπότητα το γνωρίζει. Ιδού γιατί περιβάλλει τέτοιες υπάρξεις με σεβασμό και θρύλους. Τους εξιδανικεύει, και, μάλιστα, με αυτούς ως πρότυπο δημιουργεί τους ήρωες των παραμυθιών, των τραγουδιών και των μυθιστορημάτων της. Στο πρόσωπό τους θαυμάζει το θάρρος, την καλοσύνη, την αγάπη και την αυταπάρνηση, τα οποία στερούνται οι περισσότεροι από εμάς. Μεταβιβάζει την ανάμνηση στα παιδιά της. Θυμάται ακόμη και αυτούς που δεν έδρασαν παρά στον στενό οικογενειακό και φιλικό κύκλο, τιμώντας την μνήμη τους στα πλαίσια των οικογενειακών παραδόσεων.

Αυτοί δημιουργούν την αληθινή ηθικότητα – την μόνη αξία, άλλωστε, αυτού του ονόματος – όλα τα υπόλοιπα δεν είναι παρά απλές σχέσεις ισότητας».

                             Δημήτρης Ναπ.Γ

Advertisements

Συζήτηση

One thought on “Στην εποχή του δεξιού και του αριστερού μηδενισμού, ας θυμηθούμε τον Κροπότκιν…!

  1. Reblogged στις parasantalo.

    Posted by broadcash | 16/02/2016, 08:28

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στατιστικά

  • 37,364 επισκέψεις

"Παραμένω αναρχικός για να μπορώ να δοξολογώ την Παράδοση. Χωρίς την Παράδοση δεν μπορείς να κάνεις ούτε βήμα. Δεν την αντιμετωπίζω, όμως σαν αγία των αγίων. Πολλά πράγματα της παράδοσής μας έχουν πεθάνει για πάντα. Άλλα πάλι επιζήσανε με διαφορετική μορφή. Οι νέοι μας για παράδειγμα, δεν καταλαβαίνουν ότι το τσίπουρο είναι καλύτερο απο το ουίσκι. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι γέροι φαντάζονται ότι προπολεμικώς ζούσαμε καλύτερα. Εξετάζω την Παράδοση σημαίνει προσπαθώ να κατανοήσω το Σήμερα" - Ηλίας Πετρόπουλος.

Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν στην κατάκτηση της ανεγκέφαλης Κυρίας. Της Εξουσίας. Αυτή η κατάκτηση, ως γνωστόν, δημιουργεί Δίκαιον, μακράν των ονειρικών στόχων μιας επανάστασης. Οι άνθρωποι που προκύπτουν από μία επανάσταση, περιέχουν τα ίδια συστατικά με τους αποχωρήσαντες ή τους ηττηθέντες (...). Χρειάζεται ισχυρή παιδεία για ν' ανθέξει κανείς στην έννοια της Εξουσίας και της επιτυχίας. - Mάνος Χατζιδάκις

Φεβρουαρίου 2016
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.   Μαρ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
29  
Πατήστε την εικόνα για περισσότερα...

ΑΙ ΓΑΡΟΥΦΑΛΛΟ ΜΟΥ…

ΜΙΚΕΛΗΣ ΑΒΛΙΧΟΣ

Μπακουνικός και Κεφαλλονίτης

O ΔΡΑΚΟΣ…

ΑΙΜΙΛΙΑΝΟ…

Τhe Monty Pythons

Τhe Monty Pythons

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

Τζιμάκο, τρέλλανε τους «μεταμοντέρνους»…

Τζιμάκος και μετα-νεωτερικότητα

ΓΚΥ ΝΤΕΜΠΟΡ…

"...το θέαμα είναι το κεφάλαιο σε τέτοιο βαθμό συσσώρευσης που μεταβάλλεται σε εικόνα."

ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ: ΟΤΑΝ Ο ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΕΚ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Eλευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν…

Για το όνειρο των συνοικιών μας…!

Αρέσει σε %d bloggers: