//
you're reading...
ΙΣΤΟΡΙΑ, ΟΙΚΟ-ΛΟΓΙΑ, ΠΡΟΣΩΠΑ, ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ

Εξέγερση και μελαγχολία – Michael Lowy- Robert Sayre

ej

Ο ρομαντισμός σήμερα

Από τα πιο μεστά και αισιόδοξα βιβλία που έχουν εκδώσει οι Εναλλακτικές Εκδόσεις, το βιβλίο των Michael Lowy & Robert Sayre για την εξεγερσιακή και «φωτισμένη» αισιοδοξία των ρομαντικών κινημάτων στην πορεία της ιστορίας. Ενάντια στο «κλειστό» και εντέλει μονοσήμαντο μέλλον ενός διαφωτισμού που εργαλειοποιήθηκε και αποτελεί το ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο του καπιταλιστικού πολιτισμού. Ένα πλαίσιο, εντός του οποίου μπορούν να συναγελάζονται εν ισοτιμία, οι δεξιές και αριστερές πρωτοπορίες, έστω και αν θεωρούν τους εαυτούς τους ιδεολογικούς αντιπάλους.

Η αποθέωση της Τεχνικής, ως τεχνοφασισμός, ο νεοφιλελεύθερος «εκσυγχρονισμός», η λατρεία της απόλυτης ανάπτυξης, ο δομισμός-μεταδομισμός, o μηδενιστικός σχετικισμός, κ.α, θόλωσαν το όραμα για μια ολόπλευρη και ισορροπημένη εξέλιξη του ανθρώπου-φύσης και εγκαθίδρυσαν το «τέρας» του νεωτερικού ανθρώπου. Άτομο και όχι πρόσωπο, σε ομάδες ατόμων και όχι σε κοινότητες, προαγωγός εμπορευμάτων και όχι παραγωγός, ο «καπιταλισμικός άνθρωπος», εκλαμβάνει τη ναρκισσιστική μοναξιά του, ως απελευθέρωση!

Οι συγγραφείς, προβάλλουν όλες τις απόπειρες και τις πτυχές των επαναστατικών εγχειρημάτων για ένα μελλοντικό απελευθερωτικό πρόταγμα, ενάντια στην αντιρομαντική φύση του καπιταλιστικού ανθρωπολογικού τύπου. Σημειώνοντας, τις αντιφάσεις της πολιτικής αφετηρίας τους, αλλά εμμένοντας στην αντικαπιταλιστική λογική και στο μετα-κομμουνιστικό όραμα! Ένα όραμα που παραμένει ενεργό, όσο «νοσταλγεί» συγκεκριμένα υποδείγματα τρόπων ζωής, που διαφέρουν ποιοτικά από τον βιομηχανικό καπιταλιστικό πολιτισμό. Γιατί όπως λένε και οι συγγραφείς: «Χωρίς νοσταλγία του παρελθόντος δεν μπορεί να υπάρξει αυθεντικό όνειρο για το μέλλον. Υπ’αυτή την έννοια, η ουτοπία ή θα είναι ρομαντική ή δεν θα υπάρχει»

Δημήτρης Ναπ.Γ.

Παραθέτουμε αποσπάσματα, από το βιβλίο:

«Απέναντι σ’αυτήν την εκσυγχρονιστική σχεδόν ομοφωνία υψώνεται στη Γαλλία κατά τα τελευταία χρόνια, ένα ρεύμα μειοψηφικό αλλά όχι αμελητέο, ρομαντικής ευαισθησίας, φορέας ριζικής κριτικής του σύγχρονου πολιτισμού. Ένα χαρακτηριστικό, κοινό για την πλειονότητα των εκπροσώπων του, είναι η απουσία ιδιαίτερων αναφορών στη ρομαντική παράδοση του 19ου αιώνα -που η παρουσία της ήταν ακόμη έντονη στην προπολεμική γενιά. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο φιλολογικό ή πολιτιστικό ενδιαφέρον για τους ρομαντικούς συγγραφείς του παρελθόντος, αλλά ότι εκείνο ότι είναι σπάνιο να θεωρηθούν πηγή ή σημείο εκκίνησης για την κριτική της βιομηχανικής κοινωνίας. Αυτό το ρόλο παίζουν μερικοί σύγχρονοι διανοούμενοι των οποίων τα έργα έχουν μεταφρασθεί (ή αρχίζουν να μεταφράζονται) στη Γαλλία: σε ότι αφορά τους φιλοσόφους πρόκειται για τους συγγραφείς της Σχολής της Φρανκφούρτης, ή αντίθετα για τον Χάιντεγκερ. Οι οικολόγοι ενδιαφέρονται για τον Ivan Illich, ενώ οι οικονομολόγοι ανακαλύπτουν τον Carl Polanyi ή τον Emmanuel Wallerstein» 

(…)

«Η ρομαντική οπτική θα μπορούσε να παίξει έναν ιδιαίτερο ρόλο στο σημερινό πλαίσιο, που χαρακτηρίζεται μεταξύ άλλων από την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Διότι, διαμορφωμένο ιστορικά, σε μεγάλο βαθμό από έναν αντικαπιταλισμό μη ρομαντικού τύπου, που παραγνώριζε την παγκοσμιότητα της καπιταλιστικής κουλτούρας, αυτό το σύστημα έθετε ως σκοπό να ξεπεράσει τον καπιταλισμό εξωθώντας ακόμα πιο μακριά τη νεωτερικότητα παρά αμφισβητώντας την ίδια τη λογική της. Ήταν λοιπόν καταδικασμένο να αναπαράγει, ενίοτε επιδεινώνοντάς τα, τα στοιχειωδέστερα στίγματα του καπιταλισμού» 

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στατιστικά

  • 37,302 επισκέψεις

"Παραμένω αναρχικός για να μπορώ να δοξολογώ την Παράδοση. Χωρίς την Παράδοση δεν μπορείς να κάνεις ούτε βήμα. Δεν την αντιμετωπίζω, όμως σαν αγία των αγίων. Πολλά πράγματα της παράδοσής μας έχουν πεθάνει για πάντα. Άλλα πάλι επιζήσανε με διαφορετική μορφή. Οι νέοι μας για παράδειγμα, δεν καταλαβαίνουν ότι το τσίπουρο είναι καλύτερο απο το ουίσκι. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι γέροι φαντάζονται ότι προπολεμικώς ζούσαμε καλύτερα. Εξετάζω την Παράδοση σημαίνει προσπαθώ να κατανοήσω το Σήμερα" - Ηλίας Πετρόπουλος.

Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν στην κατάκτηση της ανεγκέφαλης Κυρίας. Της Εξουσίας. Αυτή η κατάκτηση, ως γνωστόν, δημιουργεί Δίκαιον, μακράν των ονειρικών στόχων μιας επανάστασης. Οι άνθρωποι που προκύπτουν από μία επανάσταση, περιέχουν τα ίδια συστατικά με τους αποχωρήσαντες ή τους ηττηθέντες (...). Χρειάζεται ισχυρή παιδεία για ν' ανθέξει κανείς στην έννοια της Εξουσίας και της επιτυχίας. - Mάνος Χατζιδάκις

Ιανουαρίου 2016
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
Πατήστε την εικόνα για περισσότερα...

ΑΙ ΓΑΡΟΥΦΑΛΛΟ ΜΟΥ…

ΜΙΚΕΛΗΣ ΑΒΛΙΧΟΣ

Μπακουνικός και Κεφαλλονίτης

O ΔΡΑΚΟΣ…

ΑΙΜΙΛΙΑΝΟ…

Τhe Monty Pythons

Τhe Monty Pythons

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

Τζιμάκο, τρέλλανε τους «μεταμοντέρνους»…

Τζιμάκος και μετα-νεωτερικότητα

ΓΚΥ ΝΤΕΜΠΟΡ…

"...το θέαμα είναι το κεφάλαιο σε τέτοιο βαθμό συσσώρευσης που μεταβάλλεται σε εικόνα."

ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ: ΟΤΑΝ Ο ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΕΚ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Eλευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν…

Για το όνειρο των συνοικιών μας…!

Αρέσει σε %d bloggers: