//
you're reading...
ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΡΟΣΩΠΑ, ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ

Νίκος Πλουμπίδης : Κακός «συνωμότης», υπέροχος άνθρωπος!

Από τότε που έμαθα για τον Πλουμπίδη, πάντα θυμάμαι να τον συλλογιέμαι και να τον αναστοχάζομαι σαν ένα λυγμό της ιστορίας. Μια αναγκαία πονεμένη ανάσα στη μακραίωνη ιστορία  του Ανθρώπου, που πασχίζει να απελευθερωθεί, αλλά και να κρατήσει ζωντανούς τους «δεσμούς» και τις σχέσεις του, που τον κρατούν άνθρωπο.plou

«Σε τούτη την πατρίδα τι γυρεύω,
με μισθοφόρους και πραιτωριανούς,
τη δόξα σου γονατιστός να ζητιανεύω,
και να χτυπώ την πόρτα σου στους ουρανούς,
τη δόξα σου γονατιστός να ζητιανεύω,
και να χτυπώ την πόρτα σου στους ουρανούς.»

 

Και είναι τόσο γελοίοι, οι κάθε είδους αριστεροί «μισθοφόροι» και «πραιτωριανοί» να τον τιμούν γιατί, λέει, ήταν πιστός στο κόμμα του. Πιστός γραφειοκράτης, δηλαδή. Γι’αυτό τον τιμούν…

Και δε συλλογίζονται ότι αν είναι κάτι που σμιλεύει την μεγαλειώδη μορφή του Πλουμπίδη, είναι ότι, αυτός ο πιστός «γραφειοκράτης», σπάει τη γραμμή του κόμματος και λειτουργεί σαν…άνθρωπος. Σύμφωνα, με τους επαναστατικούς κομματικούς κανόνες της συνομωτικότητας  και της παρανομίας, ο Πλουμπίδης είναι ένας παραβάτης, ένας «κακός¨συνωμότης. Που λειτουργεί «μικροαστικά» θα έλεγαν οι σκυφτοί γραφειοκράτες. Που λειτουργεί με το ήθος και το συναίσθημα και όχι με την κομματική πειθαρχία. Που δεν του βαστάει να πληρώσει ο Μπελογιάννης για έναν ρόλο που δεν του ανήκε.

Η ιστορία του κόμματος μπορεί να έχασε στο… ορθολογικό πλάνο της σχεδιασμένης «επιστημονικής» πάλης(!), αλλά εμείς οι υπόλοιποι κερδίσαμε ένα παράδειγμα και έναν άνθρωπο. Μια φιγούρα από αυτές τις θεμελιακά επαναστατικές φιγούρες που περιγράφει ο Χρόνης Μίσιος και που τόσο σιχαίνεται η κάθε μικρομέγαλη κομματική ορθοδοξία της Αριστεράς.

Η ιστορία του Πλουμπίδη είναι πάνω απ’όλα η ηθική παρακαταθήκη για έναν «κομμουνισμό» ελεύθερο και ανθρώπινο. Με έδαφος, ρίζα, σώμα και συναίσθημα. Ενάντια στην ιεραρχία της γραφειοκρατίας, προτάσσοντας την «αναρχία» του συναισθήματος και του προσωπικού ήθους.

«Κινήσαμε για μακρινό ταξίδι
κι η νύχτα φαρμακώνει τα φιλιά
ποιος κόσμος μας κρατάει και ποιο σανίδι
απόψε που δικάζουν τον Πλουμπίδη.
Λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά, λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά»

 

Δημήτρης Ναπ. Γ.

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στατιστικά

  • 34,153 επισκέψεις

"Παραμένω αναρχικός για να μπορώ να δοξολογώ την Παράδοση. Χωρίς την Παράδοση δεν μπορείς να κάνεις ούτε βήμα. Δεν την αντιμετωπίζω, όμως σαν αγία των αγίων. Πολλά πράγματα της παράδοσής μας έχουν πεθάνει για πάντα. Άλλα πάλι επιζήσανε με διαφορετική μορφή. Οι νέοι μας για παράδειγμα, δεν καταλαβαίνουν ότι το τσίπουρο είναι καλύτερο απο το ουίσκι. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι γέροι φαντάζονται ότι προπολεμικώς ζούσαμε καλύτερα. Εξετάζω την Παράδοση σημαίνει προσπαθώ να κατανοήσω το Σήμερα" - Ηλίας Πετρόπουλος.

Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν στην κατάκτηση της ανεγκέφαλης Κυρίας. Της Εξουσίας. Αυτή η κατάκτηση, ως γνωστόν, δημιουργεί Δίκαιον, μακράν των ονειρικών στόχων μιας επανάστασης. Οι άνθρωποι που προκύπτουν από μία επανάσταση, περιέχουν τα ίδια συστατικά με τους αποχωρήσαντες ή τους ηττηθέντες (...). Χρειάζεται ισχυρή παιδεία για ν' ανθέξει κανείς στην έννοια της Εξουσίας και της επιτυχίας. - Mάνος Χατζιδάκις

Αύγουστος 2014
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιολ.   Σεπτ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

ΑΙ ΓΑΡΟΥΦΑΛΛΟ ΜΟΥ…

ΜΙΚΕΛΗΣ ΑΒΛΙΧΟΣ

Μπακουνικός και Κεφαλλονίτης

O ΔΡΑΚΟΣ…

ΑΙΜΙΛΙΑΝΟ…

Τhe Monty Pythons

Τhe Monty Pythons

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

Τζιμάκο, τρέλλανε τους «μεταμοντέρνους»…

Τζιμάκος και μετα-νεωτερικότητα

ΓΚΥ ΝΤΕΜΠΟΡ…

"...το θέαμα είναι το κεφάλαιο σε τέτοιο βαθμό συσσώρευσης που μεταβάλλεται σε εικόνα."

ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ: ΟΤΑΝ Ο ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΕΚ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Eλευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν…

Για το όνειρο των συνοικιών μας…!

Αρέσει σε %d bloggers: