//
you're reading...
ΜΝΗΜΗ, ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ

ΠΟΥ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ Ο ΛΑΟΣ ?

Εκλογές πλησιάζουν! Ο «κυρίαρχος» λαός στην κάλπη. Άρθρο παλιότερο, έτοιμο να προβοκάρει την ανάγκη τηςOtto Griebel, The International, 1928 συμμετοχής, του αγώνα και της ρήξης. Που δεν είναι μόνο πολιτικός και εκλογικός…που πρέπει να είναι πολυδιάστατος…:

«Μα, μάλλον, θα βρίσκεται κάπου εκεί, ανάμεσα στο φόβο και την απρόσμενη ενοχή που του περνάνε οι δυνάστες του για το προδιαγεγραμμένο της μοίρας που δεν επέλεξε. Έτοιμος να δώσει αυτός με την σιωπή και την απογοήτευσή του, την πολυπόθητη συναίνεση που περιμένει το ανθρωποφάγο πολιτικό και οικονομικό καθεστώς.

Μα πάνω απ’όλα, κρύφτηκε γιατί λησμόνησε ότι είναι …λαός. Η λέξη μας έπεφτε λίγο βαριά και μίζερη, κοιτώντας τα περασμένα χρόνια, αφού εμείς θέλαμε να πάμε… μπροστά.  Έτσι από λαός γίναμε … εργαζόμενοι, απασχολούμενοι, επαγγελματίες, διανοούμενοι, διαχειριστές, νέοι επιστήμονες, και μεταμοντέρνοι «προοδευτικοί» – που εξαντλούμε τον αγώνα και την «επανάστασή» μας στα όρια του επαγγέλματος ή του λειτουργήματός μας. Νεωτεριστές … γιατί έπρεπε να αποχαιρετήσουμε τα επαρχιώτικα δεσμά του βαλκάνιου λαουτζίκου. Από νοικοκύρηδες γίναμε… ιδιοκτήτες, με μπόλικη ρεκλάμα και αυτοπεποίθηση πετυχημένου, «σ’έναν κόσμο που αλλάζει», ενώ και τα ρούχα μας έπρεπε να είναι : «εφάμιλλα των καλύτερων ευρωπαϊκών» … Ξεχάσαμε και απαξιώσαμε την λαϊκή σοφία και τον λαϊκό πολιτισμό, παραχωρώντας τον σ’ένα ψευτο-λόγιο παραλήρημα και βοηθώντας να φυτρώσει ο λαϊκισμός και το «δήθεν», αντάμα με το ΚΛΙΚ και το Nitro.

Έτσι αφήσαμε τον πατριωτισμό και το πρωτογενές δεσμό του ανθρώπου με την γενέθλια γη, να γίνει εθνικισμός από την μια και κοσμοπολίτικος πολτός, από την άλλη. Λυγίσαμε να ακούμε τις παρατηρήσεις των φρονίμων : «Εσύ θα αλλάξεις τον κόσμο?» και αποφασίσαμε να αλλάξουμε οι ίδιοι, για να μπορούμε να αντέχουμε, πως για κάποιους διπλανούς μας τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να αλλάξουν χωρίς και την δική μας βοήθεια… Από την αλληλεγγύη στους μετανάστες, μεταμορφωθήκαμε σε λανθάνοντες «υπερασπιστές» της τραγικής στιγμής της μετανάστευσης και της προσφυγιάς, που οι πόλεμοι του κεφαλαίου και της ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης επεδίωξαν για την απρόσκοπτη κυριαρχία τους.

Συμμορφωθήκαμε, και έτσι το συλλογικό μύριζε μούχλα και «μαντρί». Αφήσαμε κατά μέρος την θέση, την άποψη και την επιλογή γιατί μας ήρθε η… αναπλαισίωση των πάντων, που κολλάει παντού και εξηγεί τα πάντα. Από την αλληλεγγύη, την συντροφικότητα και τον αγώνα των Σωματείων, αφήσαμε να εκτραφούν οι συνδικαλιστικοί κηφήνες και οι νεόπλουτοι κάθε τάξης και αμοιβής.  Η επιστροφή στο χωριό, μπερδεύτηκε με ήθη και έθιμα που μύριζαν …ανθρωπίλα, ενώ εμείς ήμασταν πια «πολίτες του κόσμου» και έπρεπε να γνωρίσουμε μέρη εξωτικά. Πως θα δοκιμάζαμε πια τα ντόπια φαγητά, αν δεν ήταν …γκουρμέ? 

Η ανθρωπιά, στο νέο κόσμο του «νάρκισσου», έμοιαζε αδυναμία και οπισθοδρόμηση, άλλωστε έπρεπε να προσέχουμε πως μιλάμε… Ο Ρίτσος ήταν παρωχημένος και γραφικός γιατί έλεγε: «Έτσι να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη», ενώ ο Παλαμάς μάλλον θα ήταν …ρατσιστής γιατί έγραψε τον «Δωδεκάλογο του Γύφτου». Ενώ εμείς προτιμήσαμε να είμαστε «politically correct» ρατσιστές και να προσέχουμε τις λέξεις και όχι τις συνθήκες που γεννούν κοινωνική αδικία και εκμετάλλευση…

Άλλωστε «μεγάλωνε» και η χώρα, απέκτησε γιάπηδες και Χρηματιστήριο, ακαδημαϊκούς, πανεπιστημιακούς και executive managers, διασκεδαστές και όχι μίμους. Celebrities και όχι πρότυπα. Ξέχασε τον ερωτισμό και πέρασε στον ευδαιμονισμό της ηδονισμού και της ηδονοβλεψίας. Η δημοσιοποίηση και η αποκάλυψη, έγινε διαχείριση και η είδηση debate… Πως θα μπορούσαμε άραγε εμείς, να λεγόμαστε ακόμα λαός?»

Δημήτρης Ναπ.Γ

 

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στατιστικά

  • 37,302 επισκέψεις

"Παραμένω αναρχικός για να μπορώ να δοξολογώ την Παράδοση. Χωρίς την Παράδοση δεν μπορείς να κάνεις ούτε βήμα. Δεν την αντιμετωπίζω, όμως σαν αγία των αγίων. Πολλά πράγματα της παράδοσής μας έχουν πεθάνει για πάντα. Άλλα πάλι επιζήσανε με διαφορετική μορφή. Οι νέοι μας για παράδειγμα, δεν καταλαβαίνουν ότι το τσίπουρο είναι καλύτερο απο το ουίσκι. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι γέροι φαντάζονται ότι προπολεμικώς ζούσαμε καλύτερα. Εξετάζω την Παράδοση σημαίνει προσπαθώ να κατανοήσω το Σήμερα" - Ηλίας Πετρόπουλος.

Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν στην κατάκτηση της ανεγκέφαλης Κυρίας. Της Εξουσίας. Αυτή η κατάκτηση, ως γνωστόν, δημιουργεί Δίκαιον, μακράν των ονειρικών στόχων μιας επανάστασης. Οι άνθρωποι που προκύπτουν από μία επανάσταση, περιέχουν τα ίδια συστατικά με τους αποχωρήσαντες ή τους ηττηθέντες (...). Χρειάζεται ισχυρή παιδεία για ν' ανθέξει κανείς στην έννοια της Εξουσίας και της επιτυχίας. - Mάνος Χατζιδάκις

Μαΐου 2014
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
Πατήστε την εικόνα για περισσότερα...

ΑΙ ΓΑΡΟΥΦΑΛΛΟ ΜΟΥ…

ΜΙΚΕΛΗΣ ΑΒΛΙΧΟΣ

Μπακουνικός και Κεφαλλονίτης

O ΔΡΑΚΟΣ…

ΑΙΜΙΛΙΑΝΟ…

Τhe Monty Pythons

Τhe Monty Pythons

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

Τζιμάκο, τρέλλανε τους «μεταμοντέρνους»…

Τζιμάκος και μετα-νεωτερικότητα

ΓΚΥ ΝΤΕΜΠΟΡ…

"...το θέαμα είναι το κεφάλαιο σε τέτοιο βαθμό συσσώρευσης που μεταβάλλεται σε εικόνα."

ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ: ΟΤΑΝ Ο ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΕΚ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Eλευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν…

Για το όνειρο των συνοικιών μας…!

Αρέσει σε %d bloggers: