//
you're reading...
ΜΝΗΜΗ, ΠΡΟΣΩΠΑ

GLORY DAYS…!

«Μυθολογία», αλλοτινών καιρών, από την Λοκαντιέρα! Ένδοξες μέρες στην πλατεία, αλλά και σ΄όλες τις αναζητήσεις μας, σε μικρά βιβλιοπωλεία, πορείες και διαδηλώσεις, σε γειτονιές και κουβέντες. Καιροί δύσκολοι, οι σημερινοί… Προσπαθούν να ξιπάσουν τους αγώνες, να μπερδέψουν ονόματα, ιστορίες και την αντίσταση στην ισοπέδωση. Η αντεπίθεση είχε ανθρωπιά και μοναξιά, τότε. Και τώρα, όμως μπορεί, αν ξεπεραστεί ένας αντι-ουμανιστικός μηδενισμός. Χρειάζεται ενδοσκόπηση στις προσωπικές και συλλογικές πορείες, να ταυτιστεί με τον τόπο που αγωνιά και έχει πολλές, μα πάρα πολλές πλατείες και …χώρους.

Ακολουθεί μια τρυφερή και συνάμα αιχμηρή στην μνήμη μας, αφήγηση, της δημοσιογράφου Λαμπρινής Θωμά, που δημοσιεύτηκε στη LIFO το Μάρτιο του 2007 : 

» Συγκέντρωση στο Χημείο. Ο αντιτρομοκρατικός της Νέας Δημοκρατίας. Γιώργος Καραμπελιάς και Γιάννης Πισιμίσης ξιφομαχούν στα μαρμαρένια αλώνια του Χώρου. Διακόπτει ο Στέφανος ο Πατησιώτης. Ο Στέφανος, ρε, που έζησε. Ο Κουμής κι η Κανελλοπούλου δεν έζησαν. Δολοφονήθηκαν. Cut.

 Στην ταράτσα του χημείου μολότοφ. Στα χέρια, στις σάκες, στο αμπέχονο το «Ιδεοδρόμιο» του Λεωνίδα Χρηστάκη, το «Κράξιμο» της Πάολας, το «της Φυλακής» της Κατερίνας Ιατροπούλου. Τα δεκάδες φανζίν. Ο Κάιν με το άσπρο ποντίκι του. Cut.

Καλλιδρομίου. Κατηφόρα Ανηφόρα. Στουρνάρη. Πάνω Κάτω. Και πού να δεις το κατοστάρι, με το γκλομπ σε απόσταση αναπνοής. Δε λαχανιάζουν ποτέ. Με το περίστροφο σε απόσταση αναπνοής. Μιχάλης Καλτεζάς. Η Αθήνα καίγεται, ο δολοφόνος μετατίθεται. ΜΑΤ και ΜΕΑ για μια Ελλάδα Νέα. Cut.

Καλλιδρομίου. Χρήστος Βακαλόπουλος. Χρήστος Δασκαλόπουλος. Νίκος Νικολαΐδης. Κωστής Παπαγιώργης. Κάποτε Χατζιδάκις. Cut.

Ντεκαντάνς. Νικ Κέιβ. Τρύπες. Οργισμένοι Βαλκάνιοι. Cut. Χρήστος Τσουτσουβής. Η μάχη του Γκύζη. Γιάννης Σερίφης. Επαμεινώνδας Σκυφτούλης. Χριστόφορος Μαρίνος. Κυριάκος Μαζοκόπος. Συνήθεις ύποπτοι. Cut.

Ο Άσιμος κι η κόρη του. Μαλάκα, πρόσεχε, είναι μεγάλος μπήχτης. Πώς μεγαλώνει αυτό το παιδί; Κασέτες, δικές του αναπαραγωγές. Τραγουδάνε τα τραγούδια του γύρω από φωτιές. Στο παρκάκι δίπλα στο μουσείο. Ο Μήτσος από την κατάληψη του Ηρακλείου, ο Χρήστος από τους αναρχικούς του Μαρουσιού. «Είμαστε τρομοκράτες, Είμαστε τρομοκράτες, κι οι Γερμανοί Εργάτες τρομοκράτες ήταν κι αυτοί». Cut.

Ο Ραλφ Πόλε μικρός ήρως της πλατείας. Φράξια Κόκκινος Στρατός και η εντόπια έκδοση, 17Ν εν και το αυτό. Cut.

Υπουργός Δημόσιας Τάξης Δροσογιάννης. Αρχιμπάτσος Νίκων Αρκουδέας. «Φύγετε παιδιά, έρχεται ο Γιωργακάκης να σας δείρει!». Καλός μπάτσος – κακός μπάτσος. «Διαδήλωση δε γίνεται χωρίς τον Αρκουδέα / αυτός δεν είναι άνθρωπος, είναι μια ιδέα». Κατάληψη – Χημείο ή Νομική; Καληνυχτίζει αυτοπροσώπως την Επιτροπή Κατάληψης. Cut.

Οι 400 της φρεσκοβαμμένης «Ρήξης». Ο Βαγγέλης με τα χέρια ψηλά. Είμαστε άοπλοι. Έχουμε πόλεμο. Cut.

Μουσικές Ταξιαρχίες κι άλλες αηδίες εν είδει χάπενινγκ. Θα πάρω σιδερόβεργες το μωρό μου / θα πάρω σιδερόβεργες, μολότοφ κι αλυσίδες… Cut.

Ο Δράκουλας των Εξαρχείων. Cut.

Βρίζοντας το Κοινό. Μαρία Ξενουδάκη. Εγώ, η Ούλρικε Μάινχοφ Καταγγέλω. Cut.

Κάππα Μαρούσης. Πέντε άνθρωποι νεκροί από φωτιές που άναψαν οι μπάτσοι με τα δακρυγόνα. Πρυτανεία Πολυτεχνείου. Καμένη από φωτιές που άναψαν οι μπάτσοι με τα δακρυγόνα. Δεν ξεχνώ. Cut.

Ο Μάνος Χατζιδάκις δε φοβάται την πλατεία. Όχι συχνά. Όμως κάποτε. Συγκοινωνούντα δοχεία οι αλήθειες. Cut.

Καταλήψεις σπιτιών. Ομαδικές συλλήψεις. Όλοι περαστικοί. Όλοι; Όχι όλοι. Το μικρό γαλατικό χωριό αντιστέκεται. Ο Θοδωρής Πισιμίσης κι η αξέχαστη απολογία του. «Εγώ δεν ήμουνα περαστικός. Είμαι αναρχικός». Cut.

Στις συνοικίες η νιότη φλέγεται. Η Λυσσασμένη Γενιά του Χαλανδρίου. Ελευθεριακοί Κομμουνιστές Περιστερίου, όλοι ροκαμπίλια. Πατησιώτες αναρχικοί. Μαθητικό κίνημα Πειραιά. Τα μεταλλαγμένα της Γκράβας: στο προαύλιο ανάβουν λάστιχα και περνάνε μες από τον καπνό για να συνηθίσουν και να μη μασάνε στα δακρυγόνα. Πετάνε τούβλα στον αέρα να εκπαιδεύονται. Μολότοφ αέρος αέρος. Διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας σε απόλυτη λειτουργία. Στην πλατεία κατεβαίνουν όλοι, για τη ζύμωση. Ο Χώρος. Cut.

Ο παπα Τσάκαλος στις πορείες. Το βιβλιοπωλείο του Γαρμπή. «Ελεύθερος Τύπος». Cut.

Ο ποιητής απέναντι στα κακογραμμένα βερεσέδια του μπακάλικου της εξουσίας. Άρρωστος. Αρνείται τη σύνταξη που του πετάνε «τιμητικά». Απλήρωτοι λογαριασμοί, και η Κροστάνδη της απεραντοσύνης σε ένα υπόγειο. Η παρακαταθήκη – Νίκος Καρούζος. Θεμέλιος Εξαρχειώτης. Cut.

Σόλωνος. Κατερίνα Γώγου. Αφισοκόλληση. Ρε συ, περιπολικό! Βγάζει το σακάκι της, παίρνει την κόλλα, αλείφει τη φόδρα και το κολλάει στην κολόνα. Η Κατερίνα είναι ποιήτρια. Η Κατερίνα είναι ηθοποιός. Η Κατερίνα τα έχει βάλει με τους πρεζέμπορους της πλατείας. Η Κατερίνα κατάντησε πρεζόνι. Η Κατερίνα – η πλατεία. Πλατεία-ποιήτρια, πλατεία-ηθοποιός, πλατεία-πολεμίστρια, πλατεία πρεζόνι. Cut.

 Οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη. Χοντρέμποροι ναρκωτικών και σκίνχεντς. Τέλος. Κι αρχή. Cut.

 Αναδημοσίευση από: http://www.locandiera.gr/opinion-pieces/glory-days/

 

Advertisements

Συζήτηση

One thought on “GLORY DAYS…!

  1. ευχαριστω πολυ για την αναδημοσιευση. καλη δυναμη! συντροφικα, Λ.

    Posted by Λαμπρινή Θωμά | 19/12/2013, 00:03

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στατιστικά

  • 34,336 επισκέψεις

"Παραμένω αναρχικός για να μπορώ να δοξολογώ την Παράδοση. Χωρίς την Παράδοση δεν μπορείς να κάνεις ούτε βήμα. Δεν την αντιμετωπίζω, όμως σαν αγία των αγίων. Πολλά πράγματα της παράδοσής μας έχουν πεθάνει για πάντα. Άλλα πάλι επιζήσανε με διαφορετική μορφή. Οι νέοι μας για παράδειγμα, δεν καταλαβαίνουν ότι το τσίπουρο είναι καλύτερο απο το ουίσκι. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι γέροι φαντάζονται ότι προπολεμικώς ζούσαμε καλύτερα. Εξετάζω την Παράδοση σημαίνει προσπαθώ να κατανοήσω το Σήμερα" - Ηλίας Πετρόπουλος.

Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν στην κατάκτηση της ανεγκέφαλης Κυρίας. Της Εξουσίας. Αυτή η κατάκτηση, ως γνωστόν, δημιουργεί Δίκαιον, μακράν των ονειρικών στόχων μιας επανάστασης. Οι άνθρωποι που προκύπτουν από μία επανάσταση, περιέχουν τα ίδια συστατικά με τους αποχωρήσαντες ή τους ηττηθέντες (...). Χρειάζεται ισχυρή παιδεία για ν' ανθέξει κανείς στην έννοια της Εξουσίας και της επιτυχίας. - Mάνος Χατζιδάκις

Δεκέμβριος 2013
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

ΑΙ ΓΑΡΟΥΦΑΛΛΟ ΜΟΥ…

ΜΙΚΕΛΗΣ ΑΒΛΙΧΟΣ

Μπακουνικός και Κεφαλλονίτης

O ΔΡΑΚΟΣ…

ΑΙΜΙΛΙΑΝΟ…

Τhe Monty Pythons

Τhe Monty Pythons

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

Τζιμάκο, τρέλλανε τους «μεταμοντέρνους»…

Τζιμάκος και μετα-νεωτερικότητα

ΓΚΥ ΝΤΕΜΠΟΡ…

"...το θέαμα είναι το κεφάλαιο σε τέτοιο βαθμό συσσώρευσης που μεταβάλλεται σε εικόνα."

ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ: ΟΤΑΝ Ο ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΕΚ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Eλευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν…

Για το όνειρο των συνοικιών μας…!

Αρέσει σε %d bloggers: